Αρχική ΚΑΛΑΜΑΤΑ Παιχνίδια που φτιάχνονται στο σπίτι από την Καλαμάτα

Παιχνίδια που φτιάχνονται στο σπίτι από την Καλαμάτα

526
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Με τίτλο «Παιχνίδια που φτιάχνονται στο σπίτι», στο φύλλο της «Καθημερινής» της Πέμπτης 9 Αυγούστου 2018 παρουσιάζεται η επιτυχημένη πορεία της οικοτεχνίας ενός ζευγαριού νέων δημιουργών από την Καλαμάτα. Πρόκειται για το μηχανολόγο μηχανικό Γιώργο Τσώνη και την περιβαλλοντολόγο Νίκη Γρηγοροπούλου, που κατασκευάζουν χειροποίητα παιχνίδια.
Στο δημοσίευμα, επισημαίνεται ότι «η αναγνώριση ήρθε από τη Βρετανία –συγκεκριμένα από τη Vogue– για τα παιχνίδια «Hersin means made by hand», με έναν μόνο χρόνο παρουσίας στην αγορά».
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΟΥ

Η αναγνώριση ήρθε από τη Βρετανία –συγκεκριμένα από τη Vogue– για τα παιχνίδια «Hersin means made by hand», με έναν μόνο χρόνο παρουσίας στην αγορά. Την παραγωγή τους ξεκίνησε το 2016 ένα ζευγάρι νέων δημιουργών στην Καλαμάτα. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους στην Αγγλία –μηχανολόγος μηχανικός ο Γιώργος Τσώνης, περιβαλλοντολόγος η Νίκη Γρηγοροπούλου, και οι δύο με μεταπτυχιακούς τίτλους, μάλιστα η Νίκη και με διδακτορικό στον τομέα της Οικολογίας– παίρνουν τη μεγάλη απόφαση να γυρίσουν στη γενέτειρά τους, μεσούσης της κρίσης: «Γνωριζόμαστε από το λύκειο, πήγαμε να σπουδάσουμε μαζί. Δεν είχαμε στόχο να εγκατασταθούμε μόνιμα στο εξωτερικό, είμαστε άνθρωποι της οικογένειας, θέλαμε να βρισκόμαστε κοντά στους δικούς μας. Σκεφθήκαμε να προσπαθήσουμε να ξεκινήσουμε κάτι κατευθείαν στο μέρος όπου θα μέναμε», δικαιολογεί την επιστροφή τους ο Γιώργος.

«Ξεκινήσαμε με ένα τεχνικό γραφείο. Αντικείμενο, προϊόντα και υπηρεσίες για τον τεχνολογικό τομέα, τη βιομηχανία. Αλλά η αγορά στην Καλαμάτα είναι αρκετά μικρή. Οσο περνούσε ο καιρός, τα πράγματα όλο και χειροτέρευαν. Από την άλλη, θέλαμε να δημιουργήσουμε κάτι μόνοι μας. Αποκτώντας τον γιο μας, τον Αναστάση, 3,5 χρόνων σήμερα, αρχίσαμε να ψάχνουμε τα παιχνίδια περισσότερο. Μας ενδιέφερε πώς παράγονται τα παιχνίδια, ποιος τα φτιάχνει… Η ευαισθησία που είχαμε από παλιά σχετικά με την εκμετάλλευση ανθρώπων και την παιδική εργασία σίγουρα ενισχύθηκε με την έλευση του δικού μας παιδιού. Διαπιστώσαμε ότι η παραγωγή που έχει φύγει από την Ευρώπη για να πάει εκεί όπου υπάρχουν πολύ φθηνά εργατικά χέρια δημιουργεί μεγάλα προβλήματα. Επιπλέον, μας απασχόλησαν και θέματα ασφάλειας, καθώς θεωρούμε ότι οι έλεγχοι στα παιχνίδια δεν ακολουθούν τόσο αυστηρά πρότυπα στις χώρες αυτές. Αξιοποιώντας την τεχνική μας εμπειρία, στραφήκαμε σε πιο παραδοσιακές τεχνικές. Δημιουργήσαμε μία οικοτεχνία. Δεν απασχολούμε προσωπικό, δουλεύουμε οι δυο μας και, όταν υπάρχει φόρτος εργασίας, μας βοηθούν οι δικοί μας. Το μέγεθος της παραγωγής μας; Μερικές δεκάδες κομμάτια. Ολα χειροποίητα. Ξεκινήσαμε κατασκευάζοντας κούκλες – είναι το αγαπημένο μας παιχνίδι».


Η περιβαλλοντολόγος Νίκη Γρηγοροπούλου και ο μηχανολόγος μηχανικός Γιώργος Τσώνης.

Τα υλικά που χρησιμοποιούν είναι «βαμβακερά και λινά υφάσματα, φυσικά υλικά. Χρώματα νερού, οικολογικά, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Το φινίρισμα στα ξύλινα παιχνίδια είναι φυσικό κερί μέλισσας, δικής μας παραγωγής, σε συνδυασμό με ελαιόλαδο, επίσης παραγωγής μας. Το παιδί θα βάλει στο στόμα του τα παιχνίδια· πρέπει να είναι ασφαλή», επισημαίνει το ζευγάρι.

Αν και γονείς αγοριού, ξεκίνησαν να φτιάχνουν κούκλες. «Η αλήθεια είναι ότι ο γιος μας δεν εντυπωσιάζεται τόσο!», λένε γελώντας. «Οταν αρχίσαμε την αναζήτησή μας στον χώρο του παιχνιδιού, καταλάβαμε ότι υπάρχουν στερεότυπα. Εμείς δεν θέλαμε να περιορίσουμε ούτε τα χρώματα ούτε τα σχέδια στα παιχνίδια που θα φτιάξουμε – πρέπει να είναι επιλογή του παιδιού το τι θα πάρει στα χέρια του. Δυστυχώς, στα παιχνίδια απουσιάζει η ανοιχτή αντίληψη, αν και είναι απαραίτητη στην διαμόρφωση των προσωπικοτήτων», κόντρα στην πολυπλοκότητα των παιχνιδιών, τα οποία κυκλοφορούν ευρέως σήμερα στην αγορά – φορτωμένα αξεσουάρ, μεταλλασσόμενα σε κάτι διαφορετικό. «Αυτά τα περίπλοκα παιχνίδια συχνά λειτουργούν περιοριστικά για τα παιδιά, επειδή τους δίνουν συγκεκριμένες επιλογές, που τις έχουν αποφασίσει άλλοι. Αντίθετα, με μία απλή κούκλα τα παιδιά αφήνουν τη φαντασία τους ελεύθερη. Το παιχνίδι εξελίσσεται πιο προσωπικά και πιο δημιουργικά. Εντέλει, με κάτι πολύ απλό, μπορούν να παίξουν και να χαρούν πραγματικά».