Ο εφιάλτης της Λέσβου έχει όνομα και ημερομηνία. Αφθώδης πυρετός, 16 Μαρτίου. Από τότε, που εντοπίστηκε το πρώτο κρούσμα στην Πελόπη, σε μεικτή εκτροφή αιγοπροβάτων και βοοειδών, οι κτηνοτρόφοι ζουν με τον φόβο, την αγωνία και την ανασφάλεια μην χάσουν τα κοπάδια τους. Για ένα νησί, που η επιβίωσή του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κτηνοτροφία, η τρέχουσα κρίση φαίνεται πως δεν είναι απλώς μία επιδημία, αλλά οικονομικός στραγγαλισμός. «Μας έλεγαν ότι το μικρόβιο τρέχει γρήγορα σαν την φωτιά, αλλά η Πολιτεία δεν έτρεξε. Έπρεπε να πέσει πάνω από το νησί, να το προστατεύσει και να το σώσει. Τώρα είναι αργά» λέει στο enikos.gr ο Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης, πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού της Νάπης.
Τα βοσκοτόπια της Πελόπης, συνορεύουν με αυτά της Νάπης. «Είμαστε γείτονες, και μας πήρε και εμάς η μπάλα» λέει ο κ. Χατζηπαναγιώτης. «Συμπωματικά εντοπίστηκε εκεί, αλλιώς δεν θα έπαιρνε κανένας μυρωδιά. Τα πρόβατα είχαν ελαφριά συμπτώματα». Το Σάββατο του Λαζάρου, ο ίδιος έχασε όλα του τα ζώα. «Μου εκτέλεσαν 480 ζώα, μικρά και μεγάλα. Όσα είχα, μου τα σκότωσαν, με 28 δείγματα που έλαβαν».
Πηγή: https://www.enikos.gr
